środa, 5 sierpnia 2020

Krôsniãta

ᐈ White dwarfs stock pictures, Royalty Free dwarf images ...

Te krôsniãta są môłi lëdze. Òne noszą czerwòné wãpsë i czerwòné czôpczi i czej jim chto pòstawi mléka, tej òne to rade wezną. Ale òne ni mògą nick cerpiec czekawich lëdzy. Tam bëlë lëdze, ti miele w tim chléwie krôsniãta. Tej òni chcelë widzec te krôsniãta a tã pòdłogã pòtrzepelë limem a mëslëlë, że te krôsniãta bë w tim limie òstałë. A witro pòrene òni zazdrzelë, tej bëło w chléwie stopë a żódnégò krôsniãca nie bëło tam. Wprzódë bëła ta chòwa wiedno dobrô, ale òd te czasu ta chòwa bëła chòdô a lëchô. To przëszło przez to, że ti lëdze bëlë czekawi. Czej bë òni tim krôsniãtóm delë pòkù, tej bë jim bëło szło wiedno dobrze, ale òni jim nijak delë pòkù a tej przez to jim szło lëchò. 

Powyższy tekst to opowiadanie Zeszytu II Tekstów pomorskich w zmienionej pisowni, które zostało przekazane przez 14-latkę z Prątek w Gminie Przodkowo.

środa, 29 lipca 2020

Francuzowie


History: Napoleonic Wars Army Structure - Warlord Games

To bëło przed sto lat, tej tu bëlë ti Francuzowie. Òni nëkelë précz tã chòwã i wzãlë tim lëdzóm zbòżé a wszëstkò, co òni mielë, tak co òni ni mielë nic do żëcô. Jak ti Francuzowie przëszlë z Ruslantu nazôd, tej ti lëdze jich zabilë a wzãlë jima, co òni mielë. Tam béł jeden òficér, ten miôł tã krichskasã kòle sebie. Tej òn czuł, że ti gbùrzë za nim czekelë a gò chcelë zabic. Òn wiedzôł, żebë òn ni mógł dodóm przińc z tą krichskasą, a òn zakòpôł tã kasã a kùpił òd jednégò gbùra czitle a òblókł a tej jegò nicht nie znôł, że to béł Francuza. A òn nie béł zabiti. A to nie bëło dalekò òd Przedkòwa. Za wiele lat, jak ta wòjna bëła do kùńca, dwaji panowie przëszlë a kòpelë za tą krichskasą, to bëlë ti sënowie tegò òficéra, ale jô nie wiém, że òni tã krichskasą nalezlë.

Powyższy tekst to opowiadanie Zeszytu II Tekstów pomorskich w zmienionej pisowni, które zostało przekazane przez 14-latka z Kosowa w Gminie Przodkowo.

czwartek, 23 lipca 2020

Stôri żôłnérz

Young German Soldier (1918) image - WW1 Reference Group - Mod DB

Stôri Fric szedł rôd szpacérą i czuł, co ti lëdze gôdelë. Rôz òn sã òblókł jak żôłnérz i szedł karczmã, tam gdze ti żôłnérze wiedno chòdzëlë. Tam òn trafił jednégò żôłnérza, ten sedzôł wedle stołu i pił. Ten stôri Fric sôdł do niegò. Tej òn gò pitôł sã: "Brace, jak të dostôł tëli pieniãdzy, co të mòżesz tak wiele pic?" Ten żôłnérz òdpòwiedzôł: "To jô cë pòwiém. Zdzë le, jô przedôł mòjã szablã a zrobił sã z drewna, tej jô dostôł te pieniãdze.

Na drëdżi dzéń ten żôłnérz mùszëł do króla przińc a jegò général bëł téż tam. Tej mówił ten król: "Twój général pòwiedzôł mie, że të jes taczi dobri żôłnérz. Jô chcã widzec, że to prôwda je. Wëcygnij swòjã szablã i ùtnij généralowi głowã!" Ten żôłnérz mówił: "Czej jô móm temù généralowi z tą mòją szablą tã głowã zetnąc, tej jô bë chcôł, żebë jô miôł taką drewnianą szablã!" Jak òn wëcygnął tã szablã, tej òn miôł taką drewnianą szablã. Tej ten stôri Fric sã smiôł i mówił: "Të to rozmiôł sobie pòmòc, tej të nie bãdzesz òbsztrôfòwóny. Ale nie zrób taczi znôù, tej cë pùdze lëchò.

Powyższy tekst to opowiadanie Zeszytu II Tekstów pomorskich w zmienionej pisowni, które zostało przekazane przez 13-latka z Osowej Góry w Gminie Przodkowo.

środa, 15 lipca 2020

Mądri széper

Shepperd and herd of sheep Jordan - Slice Of Torch Ginger

W jedny wsë béł széper, ten béł mądrzészi jak wszëscë gbùrë. Temù ti gbùrzë sã gòrzëlë i chcelë ùtopic tegò òwcarza. Òni gò wetklë w miech i gò zanieslë do rzéczi. Ale jak òni tam przëszlë, to bëło pôłnié i òni biegelë wszëscë chùtkò dodóm pôłnié jesc. I ten miech z tim òwcarzem òni òstawilë leżąc na brzegù. Tej przëszedł cëzy òwcôrz z òwcama do rzéczi. Jak ten òwcôrz, co w miechù béł, czuł te òwce jidąc, tej òn wrzeszôł: "Jô nie chcã bëc mądrzészi!" Ten cëzy òwcôrz to czuł i rzekł: "Jô bë béł rôd mądrzészi". Tej wrzeszczôł ten, co w miechù béł: "Tej rozwiąż ten miech i pùszcz mie i wlez sóm, tej të bãdzesz mądrzészi". Tej ten cëzy òwcôrz gò wëpùscył i wlôzł sóm i òn zawiązôł ten miech i nëkôł te òwcë précz. 

Jak ti gbùrzë bëlë najadłi, òni przëszlë nazôd. Tej ten òwcôrz wrzeszczôł: "Jô chcã rôd bëc mądrzészi jak jô jem!" Tej ti gbùrzë sã gòrzëlë jesz wiãcy i wrzucëlë tegò òwcarza w wòdã, że òn sã ùtopił. Jak òni dodóm szlë, jich òwcôrz przëszedł z òwcama. Òni sã dzëwilë i rzeklë: "Gdze të dostôł te òwce?" Òn rzekł: "Jô je nalôzł w rzéce". Òni sã pitelë: "Je tam jesz wiãcy òwc?" Òn rzekł: "Wiãcy jak wa mòżeta rechòwac". Tej òni biegelë nazôd do rzéczi i wskòklë i sã ùtopilë wszëscë. 

Powyższy tekst to opowiadanie Zeszytu II Tekstów pomorskich w zmienionej pisowni, które zostało przekazane przez 13-latkę z Pomieczyńskiej Huty w Gminie Przodkowo.

środa, 24 czerwca 2020

Czarownica abò kòń

Witches' Hat Luncheon | Akron Woman's City Club

Do jednégò pana przëszedł jeden parobk, ten béł wieldżi i mòcny. Ale òd te czasu, że òn do te pana przëszedł, òn béł pòrene, czej òn òdeckł, wiedno zmòkłi i béł zmiarti. Tej òn szedł do pasturza a mù pòwiedzôł, jak to mù szło. Ten pasturz rzekł: "Pò prôwdze jedna czarownica brëkùje ce za kònia. Czej të so do spaniô pòłożisz tej sã strzeż, co të nie zaspisz. Tej czej ta czarownica przińdze i tobie chce tã ùzdã włożëc, tej òpasuj dobrze a wezni tã ùzdã précz a włoż jã ti czarownicë. Tej òna bãdze za kònia a të bãdzesz òd ti biédë strzeżony.

Czej ten parobk do spaniô szedł, òn zrobił tak, jakbë òn spôł, i jak ta czarownica przëszła, òn ji wzął tã ùzdã précz i pòjął niã. Tej sã stała ta czarownica kòbłą i ten parobk so sôdł na niã i jachôł do kòwôla i dôł jã pòdkùc. Tej òn jachôł nazôd i òdjął ji tã ùzdã i zarô zdżinãła ta kòbła.

Na pòrénkù ta białka te pana bëła chòrô i nie chca wstac. Ten pón pòwiedzôł to temù parobkòwi i òn rzekł, òn mù miôł tã białkã pòkôzac, tej òn mù chcôł rzec, co ni felowało. Tej ten pón szedł z tim parobkem do ti białczi i ten parobk wzął tã pierzënã précz, tej òna bëła pòdkùt na rãkach i nogach. Ten parobk pòwiedzôł temù panowi, co sã òb noc stało, i ta białka bëła za czarownicã spôlonô.

Powyższy tekst to opowiadanie Zeszytu II Tekstów pomorskich w zmienionej pisowni, które zostało przekazane przez 14-latka z Szarloty Gminie Przodkowo.

środa, 17 czerwca 2020

Dwa dzecka

Hansel and Gretel Witch's Gingerbread House via Mads Gingerbread ...

Bëłë dwa dzecka, knôp i dzéwczã. Òne szłë w las za jagòdama. A w lese òne zabłądzëłë a przëszłë do jedny chałpë a na ti chałpie bëłë kùchë a kringle. A te dzecë ùrwałë so a jadłë. Tej wëszła z ti chałpë jedna stôrô białka, to bëła jedna czarownica. Òna rzekła do tich dzecy: "Co wa tu robita kòle mòji chałpë?" A wzãła te dzecë a sadzëła w jednã kastã a dała jima kùchów i jabków do jedzeniégò, co bë òne bëłë dobrze tłësté.

Tej òna rzekła do nich: "Wëtknijta swòje pôlce!" Ale te dzecë wëtkłë jeden knëpel a òna werznãła a tam nie wëszłą żódna krew. Jak òna to widza, òna mówiła: "Jesz wa nie jesta fertich, jô wama jesz dóm òsem dni sedzec". A òna da jima jesz wiãcy kùchów a na ósmim dniu òna je hala a mówiła: "Terô wa jesta dobrze tłësté, terô jô waji mdã piekła.

Tej te dzecë mùszëłë halac drzewa a ten piec napôlëc. Jak ten piec béł cepłi, òna rzekła do tich dzecy: "Terô sadnijta na tã łopatã, co jô waji mògã w piec wrzucëc". A te dzecë sadłë na tã łopatã, ale krzëwò, a òna jich ni mògłą wrzucëc. Tej òna szkalowa na te dzecë, òne miałë prosto sadnąc. Ale te dzecë rzekłë, że òne nie rozmiałë na tã łopatã sadnąc, òna jima mia pòkazac, jak òne miałë sadnąc. Tej ta czarownica sadła na tã łopatã a te dzecë jã wrzucëłë chùtkò w ten piec a zamkłë a ta czarownica sã ùpiekła. Tej te dzecë so wzãłë òd tich kùchów tak wiele, jak òne mògłë doniesc, a ùcekłë dodóm do swòjich starszich.

Powyższy tekst to opowiadanie Zeszytu II Tekstów pomorskich w zmienionej pisowni, które zostało przekazane przez 13-latkę z Wilanowa Gminie Przodkowo.

środa, 10 czerwca 2020

Kasta fùl pieniãdzy

Treasure Chest Stock Photos, Pictures & Royalty-Free Images - iStock

Rôz òrôł jeden chłop i nalôzł kastã fùl pieniãdzy. Ta kasta bëłą tak czãżkô, że òn i sóm ni mógł doniesc. Swòji białce òn ni mógł nic ò tim rzec, bò òna ni mògła milczec. Ale co pòmògło? Czej òn chcôł te pieniãdze dodóm wząc, òn mùszôł swòji białce pòwiedzec. Tej òn ùchwëcył lësa i sadzył gò w strëdze pòd òdą w łapicã, a w górze na jedny chójce òn ùwiązôł rëbë. Tej òn szedł ze swòją białką za tą kastą. Na ti drodze òn pòkôzôł i te lësa i te rëbë. Czej òni dodóm nazôd przëszlë, òn rzekł do ni: "Dzys wieczór bãdze pòtop swiata. Jô sóm bãdã mógł sã retowac, ale të mùszisz w piec wlézc, co bë të nie ùtonãła". Tak ta białka wlazła w piec a czej òna tam sedza, ten chłop schòwôł te pieniãdze a zaniósł tã jizbã fùl wòdë. Tej òn jã wëpùscył a òna mùsza ta òda z jizbë wëniesc.

Ale ta białka ni mògła miczec a pòwiedza, że i chłop fùl kastã pieniãdzy nalôzł. To czuł ten pón, temù co to pòle nôleżało, a chcôł òd te chłopa te pieniãdze. Ten chłop rzekł, że òn nic nie nalôzł. Tej ten pón jegò òskarżił do sądu. Ta białka mia swiôdczëc i rzekła do te chłopa: "Nie wiész të wiãcy, to bëło na tim dniu, czej më widzelë te lësa w òdze a te rëbë na chójce". Ten sãdza pitôł, co za dzéń to béł, a òna rzekła: "To béł prawie dzéń przed pòtopem swiata". Tej ten sãdza mëslił, że òna bëła czësto głupô, a nie wierził ji nic. Tak ten chłop òtrzimôł te pieniãdze.

Powyższy tekst to opowiadanie Zeszytu II Tekstów pomorskich w zmienionej pisowni, które zostało przekazane przez 18-latka z Szarloty w Gminie Przodkowo.